آموزش کار با پرینتر سه بعدی
آموزش کار با پرینتر سه بعدی

آموزش کار با پرینتر سه بعدی برای بسیاری از کاربران از همان لحظه‌ای آغاز می‌شود که دستگاه را روشن می‌کنند و با یک سؤال ساده روبه‌رو می‌شوند: «حالا دقیقاً باید چه کاری انجام بدهم؟» داشتن یک پرینتر سه بعدی بدون دانستن ترتیب صحیح مراحل، مثل داشتن یک ابزار حرفه‌ای بدون راهنمای استفاده است. اگر مراحل را اصولی طی نکنید، نتیجه معمولاً ناامیدکننده خواهد بود؛ چسبندگی ضعیف، لایه‌های نامنظم، تاب برداشتن قطعه یا حتی مسدود شدن نازل.

در این راهنمای آموزشی، قرار نیست فقط درباره تئوری خدمات پرینت سه بعدی صحبت کنیم. هدف این است که دقیق و مرحله‌به‌مرحله یاد بگیرید چگونه از پرینتر سه بعدی خود استفاده کنید؛ از درک سازوکار دستگاه گرفته تا آماده‌سازی فایل، تنظیم نرم‌افزار Slicer، شروع چاپ و رفع خطاهای رایج. تمرکز اصلی این مقاله بر پرینترهای FDM (فیلامنتی) است، زیرا رایج‌ترین مدل‌ها در بازار خانگی و آموزشی هستند؛ با این حال، تفاوت آن‌ها با سایر تکنولوژی‌ها نیز بررسی خواهد شد تا تصویر کاملی از فرآیند چاپ داشته باشید.

مراحل آموزش کار با پرینتر سه بعدی (گام به گام عملی)

در آموزش کار با پرینتر سه بعدی، اگر مراحل را با ترتیب درست پیش بروید، تقریباً ۷۰٪ مشکلات رایج از ابتدا حذف می‌شوند. تجربه نشان می‌دهد بیشتر خطاها نه از پیچیدگی دستگاه، بلکه از بی‌توجهی به آماده‌سازی اولیه ناشی می‌شوند. بنابراین این مسیر را دقیق و مرحله‌ای دنبال کنید.

مرحله 1 – آماده‌سازی دستگاه قبل از اولین چاپ

قبل از اینکه حتی به فایل مدل فکر کنید، باید مطمئن شوید خود دستگاه در وضعیت استاندارد قرار دارد. سه موضوع در این مرحله تعیین‌کننده هستند: تراز بودن بستر، سلامت مکانیک حرکتی و تمیز بودن نازل.

تراز کردن میز (Bed Leveling)
اگر فاصله نازل تا بستر درست تنظیم نشده باشد، لایه اول یا بیش از حد فشرده می‌شود یا اصلاً نمی‌چسبد. فاصله ایده‌آل تقریباً برابر ضخامت یک برگ کاغذ معمولی است. هنگام حرکت کاغذ زیر نازل باید اصطکاک خفیفی احساس شود، نه اینکه آزادانه حرکت کند و نه اینکه گیر کند. حتی در پرینترهایی که سیستم Auto Level دارند، یک بررسی دستی اولیه ارزشمند است.

بررسی تسمه‌ها
تسمه‌های محورهای حرکتی اگر کمی شل باشند، در چاپ خطوط موج‌دار یا لبه‌های ناصاف خواهید دید. اگر بیش از حد سفت باشند نیز به موتور فشار وارد می‌شود. حرکت هد چاپ باید نرم، بدون صدای اضافی و بدون لقی باشد.

تمیز بودن نازل
نازل نیمه‌مسدود یکی از دلایل پنهان افت کیفیت است. اگر دستگاه قبلاً استفاده شده، بهتر است آن را تا دمای کاری گرم کرده و فیلامنت قبلی را تخلیه کنید. خروجی فیلامنت باید یکنواخت و مستقیم باشد، نه پیچ‌خورده یا قطع‌شونده.

در پایان این مرحله، دستگاه باید از نظر مکانیکی و تنظیم فاصله آماده شروع چاپ باشد.

مرحله 2 – انتخاب و آماده‌سازی فایل مدل سه بعدی

پرینتر سه بعدی مستقیماً فایل طراحی را چاپ نمی‌کند؛ ابتدا باید یک مدل استاندارد داشته باشید و سپس آن را برای چاپ تبدیل کنید.

اگر در ابتدای مسیر هستید، پیشنهاد می‌کنم ابتدا از مدل‌های آماده استفاده کنید. این کار باعث می‌شود تمرکز شما روی یادگیری تنظیمات چاپ باشد، نه درگیر شدن با خطاهای طراحی.

برخی از منابع معتبر برای دریافت فایل STL عبارت‌اند از:
Thingiverse، Printables، MyMiniFactory و Cults3D.
در انتخاب مدل، سعی کنید طرحی ساده، بدون جزئیات بسیار ریز و بدون نیاز به ساپورت پیچیده انتخاب کنید.

اگر قصد طراحی اختصاصی دارید، نرم‌افزارهایی مانند Fusion 360 برای قطعات مهندسی، Tinkercad برای مبتدی‌ها و Blender برای مدل‌های هنری گزینه‌های مناسبی هستند. مهم این است که فایل خروجی تمیز و بدون ایراد هندسی باشد.

مرحله 3 – کار با نرم‌افزار Slicer (هسته اصلی فرآیند چاپ)

Slicer جایی است که کیفیت چاپ شما واقعاً تعیین می‌شود. این نرم‌افزار مدل STL را به صدها یا هزاران لایه تبدیل کرده و فایل G-code تولید می‌کند؛ فایلی که پرینتر خط‌به‌خط آن را اجرا می‌کند.

نرم‌افزارهای رایجی مانند Cura و PrusaSlicer برای شروع کاملاً مناسب‌اند. در این مرحله باید چند پارامتر کلیدی را بشناسید:

Layer Height تعیین می‌کند هر لایه چه ضخامتی داشته باشد. لایه نازک‌تر یعنی جزئیات بیشتر، اما زمان چاپ طولانی‌تر.
Infill درصد توپر بودن قطعه را مشخص می‌کند. برای قطعات معمولی ۲۰ درصد کافی است، اما قطعات مقاوم‌تر به مقدار بالاتری نیاز دارند.
Speed یا سرعت چاپ اگر بیش از حد بالا باشد، کیفیت سطح کاهش می‌یابد.
Temperature وابسته به نوع فیلامنت است.
Support برای بخش‌های معلق استفاده می‌شود و در صورت تنظیم نادرست می‌تواند سطح قطعه را خراب کند.

در ادامه، تنظیمات پایه برای متریال‌های رایج را مشاهده می‌کنید:

متریال دمای نازل دمای بستر سرعت چاپ فن
PLA 190–210°C 50–60°C 40–60 mm/s روشن
ABS 220–250°C 90–110°C 40–50 mm/s کم یا خاموش
PETG 220–240°C 70–85°C 40–60 mm/s متوسط

این مقادیر نقطه شروع هستند و ممکن است بسته به برند فیلامنت کمی تغییر کنند.

مرحله 4 – شروع چاپ و نظارت بر فرآیند

پس از ذخیره فایل G-code، آن را از طریق کارت SD، USB یا WiFi به دستگاه منتقل می‌کنید و چاپ را آغاز می‌کنید. اما مهم‌ترین بخش این مرحله، فقط زدن دکمه Start نیست؛ بلکه نظارت دقیق بر لایه اول است.

لایه اول باید یکنواخت، بدون فاصله بین خطوط و بدون برآمدگی باشد. اگر فیلامنت بیش از حد گرد دیده می‌شود، نازل فاصله زیادی دارد. اگر بیش از حد فشرده و پخش شده است، فاصله کم است. هرگونه جدا شدن گوشه‌ها در همین دقایق ابتدایی مشخص می‌شود.

در واقع، اگر لایه اول درست چاپ شود، ادامه فرآیند معمولاً بدون مشکل پیش می‌رود.

مرحله 5 – جدا کردن قطعه و پس‌پردازش

پس از اتمام چاپ، اجازه دهید بستر خنک شود. بسیاری از قطعات با کاهش دما راحت‌تر جدا می‌شوند. جدا کردن قطعه در حالت داغ ممکن است باعث تغییر شکل شود.

ساپورت‌ها باید با دقت و بدون اعمال فشار ناگهانی جدا شوند. اگر سطح نیاز به صاف‌کاری دارد، سنباده نرم با حرکت یکنواخت بهترین نتیجه را می‌دهد. برای پروژه‌های ظاهری یا ماکت‌ها، استفاده از پرایمر و رنگ اکریلیک می‌تواند کیفیت بصری قطعه را به‌طور قابل توجهی افزایش دهد.

 

آموزش کار با پرینتر سه بعدی و تنظیمات اولیه چاپ

 

تنظیمات حرفه‌ای پرینتر سه بعدی برای کیفیت بهتر چاپ

وقتی مراحل پایه را به‌درستی انجام دادید، تفاوت بین یک چاپ معمولی و یک خروجی حرفه‌ای در همین تنظیمات ظریف مشخص می‌شود. بسیاری از کاربران در این مرحله متوجه می‌شوند که چاپ سه‌بعدی فقط «پرینت گرفتن» نیست، بلکه مدیریت دقیق دما، چسبندگی و انقباض متریال است.

چگونه از Warping جلوگیری کنیم؟

Warping یا تاب برداشتن قطعه معمولاً در گوشه‌های مدل دیده می‌شود؛ جایی که لبه‌ها از بستر جدا می‌شوند و قطعه کمی به سمت بالا خم می‌شود. این اتفاق بیشتر در متریال‌هایی مانند ABS رخ می‌دهد که انقباض حرارتی بالاتری دارند.

برای کنترل Warping باید سه عامل را مدیریت کنید:
اول، دمای بستر باید به‌اندازه کافی بالا باشد تا اختلاف دمای ناگهانی بین لایه‌ها کاهش پیدا کند. دوم، محیط چاپ نباید در معرض جریان هوای سرد باشد؛ حتی یک پنجره نیمه‌باز می‌تواند باعث سرد شدن نامتقارن قطعه شود. سوم، استفاده از Brim یا Raft در تنظیمات Slicer می‌تواند سطح تماس قطعه با بستر را افزایش دهد و از جدا شدن گوشه‌ها جلوگیری کند.

در پرینترهای بدون محفظه (Enclosure)، چاپ ABS بدون کنترل دمای محیط معمولاً با Warping همراه است.

چگونه چسبندگی بستر را افزایش دهیم؟

چسبندگی مناسب لایه اول، پایه موفقیت کل چاپ است. اگر لایه اول به‌خوبی به بستر نچسبد، ادامه فرآیند بی‌معنی خواهد بود.

برای بهبود چسبندگی:

  • سطح بستر باید تمیز و عاری از چربی باشد. استفاده از الکل ایزوپروپیل برای تمیزکاری بسیار مؤثر است.
  • فاصله نازل تا بستر باید دقیق تنظیم شده باشد؛ حتی اختلاف چند دهم میلی‌متر می‌تواند نتیجه را تغییر دهد.
  • افزایش جزئی دمای بستر (در محدوده مجاز متریال) معمولاً کمک‌کننده است.
  • در صورت نیاز می‌توان از چسب ماتیکی، اسپری مخصوص یا صفحات PEI استفاده کرد.

نکته مهم این است که چسبندگی بیش از حد نیز مشکل‌ساز است و ممکن است جدا کردن قطعه را دشوار کند؛ بنابراین هدف، تعادل است نه بیشینه کردن چسبندگی.

تنظیم دقیق دمای نازل

دمای نازل باید به‌گونه‌ای تنظیم شود که فیلامنت به‌صورت یکنواخت و روان خارج شود، بدون اینکه بیش از حد روان یا بیش از حد سفت باشد.

اگر دما پایین باشد، لایه‌ها به‌خوبی به هم نمی‌چسبند و سطح قطعه حالت شکننده پیدا می‌کند. اگر بیش از حد بالا باشد، جزئیات نرم می‌شوند و پدیده Stringing (نخ‌نخ شدن) افزایش می‌یابد.

بهترین روش، چاپ یک Temperature Tower است. این مدل آزمایشی به شما نشان می‌دهد کدام دما برای همان برند فیلامنت بهترین کیفیت سطح و چسبندگی لایه را ایجاد می‌کند. به‌جای اعتماد کامل به اعداد درج‌شده روی بسته‌بندی، تست عملی نتیجه دقیق‌تری می‌دهد.

جدول مشکل ↔ راه‌حل در تنظیمات کیفیت

مشکل مشاهده‌شده علت رایج راه‌حل پیشنهادی
گوشه‌ها بالا می‌آیند اختلاف دما / چسبندگی ضعیف افزایش دمای بستر + استفاده از Brim
سطح زبر و ناهموار دمای پایین یا سرعت بالا افزایش جزئی دمای نازل + کاهش سرعت
لایه‌ها خوب به هم نمی‌چسبند دمای ناکافی افزایش 5 تا 10 درجه‌ای نازل
جدا نشدن قطعه از بستر چسبندگی بیش از حد کاهش دمای بستر یا استفاده کمتر از چسب

 

مشکلات و خطاهای رایج در کار با پرینتر سه بعدی

این بخش یکی از مهم‌ترین قسمت‌های آموزش کار با پرینتر سه بعدی است. بسیاری از کاربران پس از چند چاپ ناموفق، تصور می‌کنند دستگاه مشکل دارد؛ در حالی‌که اغلب ایراد از تنظیمات یا شرایط محیطی است. در ادامه رایج‌ترین خطاها و منطق پشت آن‌ها را بررسی می‌کنیم.

چسبیدن فیلامنت به نازل

اگر هنگام چاپ، فیلامنت به جای چسبیدن به بستر، دور نازل جمع می‌شود، معمولاً فاصله نازل تا بستر زیاد است یا بستر چربی دارد. گاهی نیز دمای پایین باعث می‌شود فیلامنت سریع سرد شود و به نازل بچسبد.

اصلاح فاصله بستر و تمیزکاری سطح معمولاً مشکل را برطرف می‌کند.

جدا شدن قطعه از بستر

این مشکل معمولاً در لایه‌های ابتدایی یا میانه چاپ دیده می‌شود. علت می‌تواند چسبندگی ناکافی، تراز نبودن میز یا جریان هوای سرد باشد. در قطعات بزرگ، انقباض حرارتی نیز نقش مهمی دارد.

استفاده از Brim، افزایش جزئی دمای بستر و جلوگیری از جریان هوای مستقیم معمولاً مؤثر است.

لایه‌لایه شدن یا شکست قطعه

اگر قطعه به‌راحتی در امتداد لایه‌ها می‌شکند، اتصال بین لایه‌ها ضعیف بوده است. این موضوع اغلب به دمای پایین نازل یا سرعت چاپ زیاد مربوط می‌شود. افزایش دمای نازل و کاهش سرعت، چسبندگی بین لایه‌ها را تقویت می‌کند.

Under Extrusion

در این حالت، فیلامنت کمتر از مقدار لازم خارج می‌شود و در سطح قطعه فضاهای خالی دیده می‌شود. علت می‌تواند گرفتگی جزئی نازل، تنظیم نبودن جریان (Flow Rate) یا کشش نامناسب فیلامنت باشد.

بررسی تمیزی نازل و کالیبره کردن اکسترودر معمولاً مشکل را حل می‌کند.

Stringing

Stringing به ایجاد رشته‌های نازک پلاستیکی بین بخش‌های مختلف قطعه گفته می‌شود. این مشکل بیشتر زمانی رخ می‌دهد که دمای نازل بالا یا تنظیمات Retract نامناسب باشد.

کاهش جزئی دمای نازل و تنظیم فاصله و سرعت Retract در Slicer راهکار اصلی است.

جدول عیب‌یابی سریع

مشکل علت احتمالی راه‌حل فوری
فیلامنت دور نازل جمع می‌شود فاصله زیاد نازل / بستر چرب تنظیم مجدد Level + تمیزکاری
قطعه از بستر جدا می‌شود چسبندگی کم / دمای پایین بستر افزایش دمای بستر + استفاده از Brim
قطعه شکننده است دمای پایین نازل افزایش دمای چاپ
فضاهای خالی در سطح گرفتگی نازل / Flow کم تمیزکاری نازل + کالیبراسیون
رشته‌های نازک بین قطعه دمای بالا / Retract ضعیف کاهش دما + تنظیم Retract

 

نکات نگهداری و افزایش عمر پرینتر سه بعدی

 

نکات نگهداری و افزایش عمر پرینتر سه بعدی

اگر می‌خواهید کیفیت چاپ در طول زمان افت نکند، نگهداری منظم دستگاه کاملاً ضروری است. پرینتر سه بعدی مجموعه‌ای از قطعات مکانیکی و حرارتی است که در صورت بی‌توجهی، به‌تدریج دقت خود را از دست می‌دهد. نگهداری صحیح نه‌تنها عمر دستگاه را افزایش می‌دهد، بلکه باعث می‌شود تنظیمات شما پایدار بماند و نیاز به کالیبراسیون مکرر نداشته باشید.

تمیزکاری نازل

نازل مهم‌ترین بخش در تماس مستقیم با متریال است. باقیمانده فیلامنت سوخته یا گردوغبار می‌تواند جریان خروجی را مختل کند. برای جلوگیری از گرفتگی:

  • هر چند چاپ یک‌بار، نازل را تا دمای کاری گرم کنید و فیلامنت را به‌صورت دستی تخلیه کنید.
  • در صورت مشاهده خروجی نامنظم، از سوزن مخصوص تمیزکننده استفاده کنید.
  • برای تعویض متریال (مثلاً از PLA به ABS)، بهتر است ابتدا نازل کاملاً پاک‌سازی شود تا اختلاط مواد رخ ندهد.

تمیزکاری منظم، احتمال Under Extrusion و افت کیفیت سطح را به‌طور قابل توجهی کاهش می‌دهد.

تعویض نازل

نازل قطعه‌ای مصرفی است. اگر به‌طور مداوم با فیلامنت‌های حاوی ذرات ساینده (مانند فیبرکربن یا مواد پرشده با چوب) چاپ می‌کنید، سایش دهانه نازل باعث کاهش دقت ابعادی می‌شود.

نشانه‌های نیاز به تعویض نازل:

  • تغییر قطر خطوط چاپی
  • کاهش وضوح جزئیات
  • خروجی نامنظم حتی پس از تمیزکاری

در هنگام تعویض، نازل باید گرم باشد تا بدون آسیب به رزوه باز شود. نصب نازل جدید نیز باید در حالت گرم و با گشتاور مناسب انجام شود.

روغن‌کاری محورهای حرکتی

حرکت روان محورهای X، Y و Z برای چاپ دقیق ضروری است. ریل‌های خشک یا آلوده باعث لرزش و ایجاد خطوط موج‌دار روی سطح قطعه می‌شوند.

  • هر چند ماه یک‌بار محورهای فلزی را تمیز کنید.
  • مقدار کمی روان‌کننده مناسب (نه بیش از حد) استفاده کنید.
  • از تجمع گردوغبار روی ریل‌ها جلوگیری کنید.

حرکت نرم و بی‌صدا نشانه سلامت مکانیزم حرکتی است.

نگهداری فیلامنت

فیلامنت ماده‌ای حساس به رطوبت است. جذب رطوبت باعث ایجاد حباب‌های ریز در حین چاپ و افت کیفیت سطح می‌شود.

برای نگهداری صحیح:

  • رول فیلامنت را در محیط خشک و دربسته نگه دارید.
  • استفاده از کیسه‌های وکیوم یا جعبه‌های دارای رطوبت‌گیر توصیه می‌شود.
  • اگر فیلامنت صدای ترکیدن خفیف هنگام خروج از نازل دارد، احتمالاً رطوبت جذب کرده و نیاز به خشک‌کردن دارد.

بسیاری از مشکلات ظاهری چاپ در واقع ناشی از فیلامنت مرطوب هستند، نه تنظیمات اشتباه.

وبسایت sovol3d در خصوص اینکه “چرا نگهداری از چاپگر سه بعدی مهم است” در یک مقاله تخصصی در این زمینه می نویسد که:

تاثیر بر کیفیت چاپ
مراقبت از چاپگر سه بعدی شما کیفیت چاپ را بهبود می‌بخشد. تمیز کردن و روغن کاری قطعاتی مانند ریل‌ها به حرکت بهتر آن کمک می‌کند. حرکات روان، چاپ‌ها را دقیق‌تر می‌کند. به‌روزرسانی نرم‌افزار چاپگر، ویژگی‌های جدیدی را برای نتایج بهتر اضافه می‌کند. بررسی سیم‌ها و قطعات از مشکلاتی که می‌توانند چاپ‌ها را خراب کنند، جلوگیری می‌کند.

 

چک‌لیست سریع قبل از هر چاپ (Printable Section)

پیش از شروع هر چاپ، یک بررسی سریع می‌تواند از ساعت‌ها اتلاف زمان جلوگیری کند. این چک‌لیست کوتاه اما کاربردی است و می‌تواند به‌عنوان راهنمای روزانه استفاده شود.

  1. تراز بودن میز
    مطمئن شوید فاصله نازل تا بستر تنظیم است و سطح چاپ یکنواخت خواهد بود.
  2. تمیزی نازل
    خروجی فیلامنت باید مستقیم و یکنواخت باشد؛ بدون پیچ‌خوردگی یا قطع شدن.
  3. تنظیم دما
    دمای نازل و بستر متناسب با نوع فیلامنت انتخاب شده باشد.
  4. فایل صحیح
    مدل در Slicer بدون خطا برش خورده و تنظیمات مناسب اعمال شده باشد.
  5. بررسی وضعیت فیلامنت
    فیلامنت خشک، بدون گره‌خوردگی و به‌درستی در اکسترودر قرار گرفته باشد.

اجرای همین پنج مورد ساده پیش از هر چاپ، درصد بالایی از خطاهای رایج را حذف می‌کند و فرآیند آموزش کار با پرینتر سه بعدی را به تجربه‌ای پایدار و قابل پیش‌بینی تبدیل می‌کند.

 

سوالات متداول

آموزش کار با پرینتر سه بعدی چقدر زمان می‌برد؟

یادگیری اصول اولیه کار با پرینتر سه بعدی معمولاً بین چند روز تا دو هفته زمان می‌برد، بسته به میزان تمرین و آشنایی قبلی با نرم‌افزارهای طراحی. درک تنظیمات پایه مانند تراز بستر، دمای مناسب و کار با Slicer سریع اتفاق می‌افتد، اما رسیدن به کیفیت حرفه‌ای نیازمند تجربه عملی و آزمون‌وخطا است.

بهترین نرم‌افزار برای شروع چیست؟

برای کاربران مبتدی، Cura بهترین انتخاب است. این نرم‌افزار رایگان، رابط کاربری ساده‌ای دارد و با اکثر پرینترهای FDM سازگار است. پس از کسب تجربه بیشتر، می‌توان از PrusaSlicer برای کنترل دقیق‌تر تنظیمات استفاده کرد.

چرا چاپ من به بستر نمی‌چسبد؟

چسبندگی ضعیف معمولاً به یکی از این دلایل رخ می‌دهد: تراز نبودن میز، فاصله زیاد نازل تا بستر، دمای پایین بستر یا سطح چرب و آلوده. تنظیم دقیق فاصله نازل، تمیز کردن بستر با الکل و افزایش جزئی دمای بستر اغلب مشکل را برطرف می‌کند.

آیا پرینتر سه بعدی برای استفاده خانگی مناسب است؟

بله، بسیاری از پرینترهای FDM برای محیط خانگی طراحی شده‌اند. استفاده از فیلامنت PLA که بوی کم‌تری دارد و کنترل دمای محیط، چاپ خانگی را ایمن و عملی می‌کند. با این حال، رعایت تهویه مناسب و نگهداری صحیح دستگاه توصیه می‌شود.

چه فیلامنتی برای مبتدی‌ها بهتر است؟

برای شروع، PLA بهترین گزینه است. این متریال در دمای پایین‌تری چاپ می‌شود، تاب‌برداشتن کمتری دارد و نیاز به تنظیمات پیچیده ندارد. همچنین چسبندگی مناسبی به بستر دارد و برای یادگیری اولیه کار با پرینتر سه بعدی ایده‌آل است.

 

جمع‌بندی

آموزش کار با پرینتر سه بعدی بیش از آنکه یک مهارت فنی پیچیده باشد، یک فرآیند یادگیری تدریجی مبتنی بر دقت در تنظیمات و تجربه عملی است. اگر آماده‌سازی دستگاه را جدی بگیرید، تنظیمات Slicer را آگاهانه انجام دهید و قبل از هر چاپ چک‌لیست ساده‌ای را مرور کنید، بخش عمده‌ای از خطاهای رایج حذف می‌شود. کیفیت چاپ نتیجه ترکیب سه عامل است: کالیبراسیون صحیح، انتخاب متریال مناسب و نظارت دقیق بر لایه اول. با تمرین مستمر و تحلیل هر چاپ، به‌مرور به نقطه‌ای می‌رسید که خروجی دستگاه قابل پیش‌بینی، دقیق و حرفه‌ای خواهد بود.

Rate this post
اشتراک گذاری